🚨 Wat te doen bij een niet-effectieve CGT-behandeling bij OCD? 🚨
Bij kinderen en jongeren met dwangklachten is cognitieve gedragstherapie met exposure en responspreventie meestal de eerste stap. Dit is vaak effectief, maar we zien ook kinderen bij wie deze behandeling onvoldoende aanslaat.
De belangrijke vraag is dan: wat nu?
Doorgaan met CGT? Medicatie toevoegen? Of moeten we concluderen dat behandeling simpelweg “niet werkt”?
Een nieuwe follow-upstudie uit de Nordic Long-Term OCD Treatment Study geeft een hoopvol antwoord. Kinderen en jongeren met OCD die onvoldoende reageerden op 14 weken CGT werden daarna gerandomiseerd naar voortgezette CGT of sertraline — en vervolgens drie jaar gevolgd.
📊 Wat laat de studie zien?
- 50 kinderen en jongeren van 7–17 jaar deden mee aan deze vervolgstap.
- Zowel voortgezette CGT als sertraline lieten een duidelijke verbetering zien over tijd.
- Na 3 jaar was bij 92% sprake van een sterke en duurzame symptoomreductie.
- 77% was zelfs in klinische remissie.
- Er was na 12, 24 en 36 maanden geen significant verschil tussen voortgezette CGT en sertraline.
🔍 Wat deze studie extra interessant maakt
De tweede CGT-fase bestond niet simpelweg uit “meer van dezelfde therapie”.
De behandeling werd juist meer afgestemd op het kind en het gezin:
- aandacht voor motivatie en verwachtingen,
- kijken naar gezinsdynamieken die klachten mogelijk in stand houden,
- en exposureoefeningen beter laten aansluiten bij de specifieke vastlopende patronen van dit kind.
🔍 Waarom dit belangrijk is
Non-respons op een eerste behandeling betekent niet dat een kind “uitbehandeld” is.
Het betekent dat we moeten blijven zoeken naar de juiste volgende stap: CGT-behandeling aanpassen op het kind en het systeem, medicatie overwegen, of combinaties inzetten waar nodig.
💡 Wat ik hier hoopvol aan vind
Niet iedereen herstelt in één rechte lijn. Maar met goede monitoring, maatwerk en volhouden blijkt er ook bij aanvankelijke non-respons veel herstel mogelijk.
Link naar het volledige artikel dat openbaar toegankelijk is: https://link.springer.com/article/10.1007/s00787-026-03009-3.
